2025
Arienne Beeke-Meerman
Vrouw van Niek Beeke ZZ9

Het begon allemaal met een telefoontje. En het eindigde als de mooiste herinnering van het jaar. Of beter gezegd: die herinneringen blijven gewoon voor altijd. Want wat was het één groot feest, echt om nooit te vergeten.
Mijn naam is .
Ik was aan het werk en mijn lunchpauze was net begonnen toen ik werd gebeld door Jaap Schot. “Wil jij de Mosselprinses van 2025 worden?” Huh, ik? Mijn hart ging meteen tekeer. Jaap zei: “Denk er rustig over na hoor, je hoeft nu nog niks te beslissen.” En dat was maar goed ook, want wat een eer is het om Mosselprinses te mogen zijn. Maar ook wel spannend… de hele dag zo in de spotlights, dat voelde best groot.
Toch kwam al snel dat stemmetje: “Ar, hier ga je spijt van krijgen als je nee zegt.” Dus niet veel later hakte ik de knoop door en begon alles. Natuurlijk had ik soms wel twijfels. Kan ik dit wel? Durf ik dit wel? Maar tegelijk was het ook heel leuk om het zo lang geheim te houden, vooral voor Niek, mijn man. “Die heeft echt geen idee,” dacht ik. En eerlijk is eerlijk, dat was ook niet zo moeilijk, want doordeweeks zit hij toch op het Wad met de ZZ9.
Mijn lieve moeder was natuurlijk de eerste die het wist. Zij heeft me ook echt geholpen om de knoop door te hakken. Toen begonnen se voorbereidingen. We zijn samen op zoek gegaan naar de perfecte jurk. Ondertussen heb ik ook mijn 3 zussen ingelicht, want ja… geheimen bewaren voor hen is kansloos. Die zien toch meteen aan je gezicht dat er iets speelt.
Voor de jurk kwamen we uit bij Diana Wielemaker. Zij had meteen allerlei leuke ideeën om van mij echt een Mosselprinses te maken. We hebben verschillende jurken gepast en er zaten echt mooie tussen. Maar Diana voelde aan dat het nog net niet helemaal “het” was en dacht dat er nog iets anders nodig was om het plaatje compleet te maken. Ze adviseerde om nog even te wachten op een jurk die nog in de VS lag en onderweg was naar haar atelier. Dat was wel even spannend hoor. Stel dat het niks zou zijn… en de tijd begon ook wel te dringen.
Na een paar weken kon ik de jurk eindelijk passen en ja hoor… dit was ‘m. De jurk. Als extra detail zou Diana nog mosselen op de kraag bevestigen. Toen was het plaatje echt helemaal af.
Ondertussen gingen de andere voorbereidingen ook gewoon door: een proefkapsel bij de kapper, schoenen erbij zoeken, de speech oefenen, enzovoort. Niek had nog steeds niks door en ik hoopte dat zo te houden tot de grote dag. Vooral die speech oefenen vond ik best spannend. Met zo’n groot publiek wil je het gewoon goed doen.
En toen kwam het steeds dichterbij. Ik had Niek een smoes verteld dat ik die zaterdag trouwjurken moest passen voor een modeshow, want dat had ik eerder ook gedaan. Maar toen hij in de nacht van donderdag op vrijdag thuiskwam, maakte hij me wakker en zei: “Jij bent het, Ar.” Ik deed natuurlijk alsof ik van niks wist. Ik heb het volgehouden tot het einde, maar hij begon toch echt iets te vermoeden.
En toen was het zover. ’s Ochtends vroeg gingen mijn zus en ik op pad en werd mijn haar en make-up gedaan door kapster Eline. De fotograaf kwam erbij en ik werd opgehaald in een prachtige auto, met topbegeleider Rick. Het moment van bekendmaking… de speech… samen lunchen… en een rondje met de burgemeester… echt alles was genieten. En wat is het bijzonder om Mosselprinses te zijn.
De hele dag was één groot feest. Zo mooi om dit samen met familie en bekenden te beleven en al die verbaasde gezichten te zien. Het hoogtepunt vond ik zelf het varen op de boot en het ophalen van Neptunus. Aan boord werd echt een feestje gebouwd. En ja, zelfs rauwe mosselen eten hoorde erbij. Ook de kinderen die vroegen of ik een echte zeemeermin of Elsa was en met ons op de foto wilden — dat maakte het helemaal af. Ook het verbaasde en verrastte gezicht van mijn vader zal ik nooit vergeten. Het was een prachtige dag waar iedereen van heeft genoten, maar stiekem heb ik zelf misschien nog wel het meest genoten.
De dag is echt voorbijgevlogen en ik zou het zo weer overdoen. Als ik van tevoren had geweten hoe geweldig het zou zijn, had ik meteen drie keer ja gezegd.
Een enorm compliment voor iedereen die zijn of haar bijdrage heeft geleverd. En super veel dank aan ieder die deze dag onvergetelijk heeft gemaakt voor mij.
Liefs,
Arienne



